# 7 Oisterwijkse impressie

My creation
Originally uploaded by rienvissers

Via Mosaic maker heb ik deze fotocollage gemonteerd. Het is een beetje nostalgisch geworden. Aan de andere kant: mijn grootmoeder van De Donk zou alles meteen herkennen. En voor dit onderdeel van de Reis door mijn kamer is dat voldoende reden. Elk ding is een kraal aan een snoer,- misschien wordt het zo een mooi snoer.

de klok van mijn grootmoeder

De klok die je hier ziet, zal misschien door weinig mensen bijzonder worden gevonden. Maar voor mij is het één van de dierbaarste voorwerpen in mijn kamer. Het is een hangklok, ook wel regulateur genoemd. De klok was van mijn grootmoeder van vaders zijde. Via mijn vader kwam de klok bij mij.

Mijn grootmoeder, weduwe sinds 1929, bewoonde met haar gezin De Donk, een grote achttiende eeuwse boerderij aan de Hoevenseweg, vroeger Berkel-Enschot, tegenwoordig Oisterwijk. ‘Donk’ is een hoogte nabij een moeras.

Op 5 juni 1932 werd mijn grootmoeder vijftig jaar. Ze kreeg toen van haar zussen deze klok. Enkele jaren geleden ontdekte ik aan de binnenkant op het uurwerk deze inscriptie:

J. Ketelaars
20-6-32
verkocht.

De familie Ketelaars heeft nog steeds een horlogerie in Moergestel, Rootven 47. En daar zijn die oudtantes dus geweest. Maar waarom mijn grootmoeder die klok niet op haar verjaardag kreeg, maar een paar weken later, weet ik niet.



Mijn grootmoeder stierf toen ik drie was, in 1954. Ik heb enkele vage herinneringen aan haar. De eerste jaren van mijn leven woonden wij in een houten huisje vlakbij De Donk. Er liep een smal paadje tussen het huis en de boerderij en ik dribbelde daar overal rond. Zo gaat het verhaal dat ik een keer De Donk binnenkwam met een boeket bloemen voor mijn grootmoeder, dat zijzelf kort ervoor op de mestvaalt had gegooid. Maar daar kan ik me niets van herinneren.

Na de dood van mijn grootmoeder ging de klok naar mijn vader. Vanaf toen was het ‘papa’s klok’. Het slagwerk geeft een mooi, vol geluid. Als klein kind stond ik omhoog te kijken naar die klok. Wanneer ze dan sloeg, dacht ik altijd dat ze, al slaande, even ophield met tikken.

Toen mijn vader in 1988 stierf, ging de klok naar mij. Elke dag denk ik nu wel een keer hoe precies die kinderlijke waarneming van mij was, en hoe fout. En dat je niet alleen kunt afgaan op wat je hoort of ziet.

de klok van mijn grootmoeder

#6 Flickr

We hebben eerst kennisgemaakt met deze voor mij helemaal nieuwe wereld! Ik blijf het heel raar vinden dat die grootmoeder van mij nu over de hele wereld oproepbaar is. Daarna hebben we oude en nieuwe foto's uit mijn bezit op Flickr gezet. Vervolgens zijn die op twee manieren gebruikt: voor een slide-show (!) en... als foto's bij mijn verhaal.

# 4,5 netvibes

Mijn bewaarengel Lieke leidde me langs haarspeldbochten, gapende afgronden en over wankele bruggetjes. Zodoende heb ik nu enige beginnerservaring met netvibes. Het is een nogal algemene selectie geworden: de sites die ik in eerste instantie koos hebben geen van alle een RSS! Maar goed,- ik voer ze straks in op de momenten waarop ze van pas komen in mijn verhalen. En dan maar hopen dat je die verhaaltjes lees- en toonbaar vindt!